#داستانک به آینه‌ی خانه‌شان می‌اندیشم. به حسرت‌هایش. به لب‌های

رگه‌هایی از خواب هنوز در خاطرم مانده. خنده‌هایش با

عذاب وجدان در عصرِ تارمیغ* بهمنی سرد، به پنجره

هنوز هم برایم قابل هضم نیست.وانمود می‌کنم که موضوع

عصری شورآفرین #داستانک پهلو به پهلو شد.چشمش از پشت