نمک‌دان در هر محفل و مجلسی می‌نشست نمک می‌ریخت.  می‌دانیم که هر چیزی به اندازه خوب است؛ مخصوصا نمک. گاه شورش را درمیاورد، آن‌هم بدجور. آنقدر مزه می‌ریخت که

استحاله‌ی حال استحاله‌ی حال گاه برای استحاله‌ی حال، مرمت کاخ فروریخته‌ی امید، احیای تفکری میرا، بازگشت به مسیر رشد و بالندگی، به بیش از شرابه‌ی اشک و پشیمانی نيازمنديم.